معرفي ليزر اسكنرهاي نقشه برداري

 

هر چند وقت یك بار ورود یك تكنولوژی جدید انقلابی در رشته نقشه برداری ایجاد می كند كه باعث می شود انجام كارهای غیر ممكن یا سخت به كارهای روز مره و عادی تبدیل شود مانند GPS ، توتال استیشن ، تزاریاب های رقومی ، تیوپ های لیزر و....  . حال چند سالی است كه جامعه نقشه برداری با تكنولوژی اسكنر های سه بعدی آشنا شده است.

به ادامه مطلب برویید

ادامه نوشته

نقشه خوانی نظامی (توپوگرافی)

دیدکلی

نقشه‌های توپوگرافی نقشه‌هایی با مقیاس‌های بزرگ و کوچک هستند که برای نشان دادن خصوصیات فیزیکی سطح زمین بکار می‌روند. این نقشه‌ها برای مطالعات جغرافیایی بخاطر اطلاعات مفید آن از جمله قابلیت اندازه گیری فواصل افقی و یا ارتفاع عمودی نقاط مختلف یک وسیله اساسی به شمار می‌روند.
منحنی‌های میزان

منحنی‌های میزان خطوط فرضی هستند که تمام نقاط واقع در آنها دارای ارتفاع یکسان نسبت به سطح دریا و یا یک مبدا مشخص هستند. منحنی‌های میزان علاوه بر مشخص نمودن وضعیت پستی و بلندی ناحیه ارتفاع و شیب واقعی محل را نیز مشخص می‌نمایند.
فواصل منحنی‌های میزان بیانگر مسافت عمودی بین دو منحنی هستند. این فاصله معمولا برای تمام منحنی‌های متوالی ثابت نگهداشته می‌شود. مگر در مواقعی که ارتفاع منطقه معینی مانند قله و غیره را نشان دهند.

قوانین مربوط به منحنی‌های میزان

جهت مشاهده در اندازه واقعی اینجا کلیک کنید. اندازه اصلی این عکس 884x724 می باشد.

خطوط تراز به طرف بالادست رودها یا به طرف بالادست دره خم می‌شوند. در محل دره‌ها این منحنی‌ها ، شکل V بوجود می‌آورند که نوک آن به طرف بالادست رود است و بطرف بالادست رود منحنی میزان پی‌درپی ارتفاعات بالاتری را نشان می‌دهند.

به ادامه مطلب برویید

ادامه نوشته

در مورد GPS بیشتر بدانیم

مقـدمـه

GPS امروزه از يك فرآيند نقشه برداری به يك امر روزمره تبديل شده است. همه ما به نوعي با GPS در ارتباط هستيم يا به نحوي مي توانيم از امكانات و مزاياي اين سيستم بهره گيري كنيم. در اين مقاله به اساس كار و كاربردهاي اين سيستم نگاهي اجمالي كرده‌ايم:

GPS چيست ؟

GPS عبارتست از يك سيستم مكان ياب جهاني

GPS= Global positioning system

تعيين موقعیت با GPS چگونه انجام مي شود؟

به منظور تعيين موقعیت در اين سيستم چند ماهواره در مدارهاي مشخص به دور زمين در گردش هستند. بدين ترتيب قادر خواهيم بود با استفاده از يك دستگاه گيرنده GPS در هر نقطه از روي كره زمين موقعیت اين نقطه را تعيين كنيم.

تعيين موقعیت با GPS به دو روش صورت مي گيرند:

روش اول: تعيين موقعیت به روش نسبي : در اين روش موقعیت هر نقطه دلخواه نسبت به يك نقطه ثابت زميني بنام بنچ مارک (B.M) صورت می گیرد. بنابراین در این روش لازم است حتما مختصات یک نقطه برای استفاده کننده معلوم باشد، واضح است که قبل از تعیین موقعیت نقطه دلخواه ما ، باید به نحوی با نقطه ثابت ارتباط برقرار شود مهم ترین مزیت این روش دقت بالا در تعیین موقعیت می باشد در صورت استفاده از این روش، می توان موقعیت یک نقطه را با دقت در حد میلی متر محاسبه نمود.

روش دوم : تعیین موقعیت به روش مطلق: این موقعیت نیاز به استفاده از نقاط کمکی ثابت نخواهد داشت در این صورت کافی است دستگاه گیرنده GPS روی نقطه دلخواه ما مستقر شده و ضمن برقراری ارتباط با ماهواره های GPS ، موقعیت این نقطه تعیین خواهد شد. عمده کاربرد هایی که ما از GPS می شناسیم همگی بر این اساس صورت می گیرد در هر صورت سیستم GPS دارای این قابلیت است که می تواند مختصات هر نقطه دلخواه(چه ثابت و چه متحرک ) را تعیین و اعلام نماید.

ادامه نوشته

مسیر

مقدمه

 

به منظور ایجاد یک مسیر متشکل از خطوط مستقیم و انواع خطوط مورد لزوم اکیپی 10 نفره تشکیل داده و در ابتدای امر در محل مورد نظر حضور یافته و منطقه را مورد بررسی قرار دادیم و 6 نقطه از منطقه را به عنوان نقاط کنترل انتخاب نمودیم .سپس مختصات نقاط اول و دوم پیمایش را به وسیله GPS دستی برداشت کرده و ژیزمان امتداد اول را محاسبه کرده و بکمک آنها ژیزمان سایر امتدادها را بدست آورده و تمام نقاط را مختصات دار نمودیم.

در مرحله بعد با استقرار بر روی نقاط کنترل مختصات تمام جزئیات منطقه را برداشت کردیم و به این ترتیب نقاط لازم برای انترپوله را تهیه کردیم.

طی عملیاتی دیگر بین تمام رئوس بکمک دوربین نیو ترازیابی انجام داده و جدولی از اختلاف ارتفاعات منطقه بدست آوردیم و نقاط پیمایش را ارتفاع دار کردیم و ارتفاعات بدست آمده را با ترازیابی مثلثاتی انجام شده مطابقت دادیم .

تمام اطلاعات برداشت شده را از دوربین به کامپیوتر منتقل کرده و ویرایشهای لازم را بر روی آنها انجام دادیم و ترسیم منحنی میزانها را بر روی منطقه انجام دادیم ، سپس مسیر مورد نظر را در محیط LAND طراحی نموده این مسیر را به نقاطی با فواصل مشخص تقسیم بندی کرده و از آنها مختصات گرفتیم پس از آن مختصاتها را به دوربین منتقل کرده و آماده انجام مرحله پیاده کردن نقاط شدیم.

سر زمین حاضر شده و از روش مختصاتی و به کمک توتال استیشن نقاط را پیاده کرده در ضمن در دو لاین به فواصل 5 متری از هر طرف اکس مسیر و خود نقاط مسیر پیاده شده اطلاعات برداشت کردیم به منظور تهیه پروفیل طولی و عرضی.

نقاط برداشت شده را مجددا ه دوربین منتقل کرده سپس در محیط LAND پروفیل طولی تهیه کرده  و خط پروزه برای آن تعریف کردیم، همچنین پروفیل عرضی منطقه را  نیزتهیه کرده و خط تیپ آنرا ترسیم کردیم همچنین حجم عملیات خاکی را نیز محاسه کردیم و در نهایت امر نقشه تهیه شده را شیت بندی نموده و لژاندی برای آن تهیه کردیم .

آنچه که پیش روی شماست شرح جزئیات تمام عملیاتهای صحرایی و کارهای نرم افزاری انجام شده در راستای تهیه این نقشه می باشد.

نقشه برداري زميني (قسمت دوم)

◄   بيان موقعيت نقاط در سطح زمين:

موقعيت هر نقطه در روي زمين با دو عامل طول و عرض جغرافيايي مشخص مي شود. طول جغرافيايي هر نقطه عبارتست از زاويه بين سطح نصف النهار گرينويچ و سطح نصف النهار نقطه مورد نظر و عرض جغرافيايي عبارتست از زاويه بين قائم نقطه با صفحه استوا

 

 

◄   مختصات نقطه در نقشه:

مي توان موقعيت هر نقطه را همان طوري که در رياضيات معمول است نسبت به دو محور اختياري تعيين کرد که در اين صورت اصطلاح طول و عرض بکار مي رود.هر نقشه برداري بجاي محور طولها و عرضها اصطلاح محورهاي شرقي و شمالي را بکار مي برند و موقعيت هر نقطه نسبت به اين دو محور با دو عامل شرقيه و شماليه سنجيده مي شود.

 ادامه مطلب را بخوانیید

ادامه نوشته

نقشه برداري زميني (قسمت اول)

	يين موقعيت نسبي نقاط واقع در سطح زمين و يا نزديک به آن هدف اصلي نقشه برداري است. از اين تعريف ساده چنين استنتاج مي شود که هدف، تعيين مختصات نقاط در سه بعد است. البته در بعضي موارد، براي تعيين موقعيت، بعد زمان نيز مورد توجه قرار مي گيرد (سنجش هاي نجومي و نقشه برداري ماهواره اي). مختصات مطلوب مي تواند کارتزين (Z,Y,X) و يا جغرافيايي (h,y,k) باشد. معمولا عمليات نقشه برداري شامل دو مرحله برداشت يا اندازهگيري و محاسبه و ارائه نتايج کار است. در مرحله اندازه گيري، از وسايل و دستگاه ها و نيز روش هاي مختلفي استفاده مي شود تا داده هاي لازم براي مرحله دوم بدست آيد. در مرحله دوم نيز از روشهاي مختلفي استفاده مي گردد. در تمام روش ها، ابتدا خطاها مورد بررسي قرار گرفته و در صورت قابل قبول بودن سرشکن مي شوند. نتايج کار به صورتهاي آنالوگ (نقشه، مقاطع طولي و عرضي و...) و يا ديجيتال(جداول، مدلهاي رقومي زمين DGM يا DTM) ارائه مي گردد. انتخاب وسايل و روشهاي مناسب تابع وسعت منطقه، دقت مطلوب و امکانات است.      ادامه مطلب را بخوانیید

ادامه نوشته

نقشه هاي توپوگرافي

موضوع: دنياي فن آوري

چکیده:

ديدگاه کلي

نقشه‌هاي توپوگرافي نقشه‌هايي بامقياس‌هاي بزرگ و کوچک هستند که براي نشان دادن خصوصيات فيزيکي سطح زمين بکار مي‌روند. اين نقشه‌ها براي مطالعات زمين شناسي بخاطر اطلاعات مفيد آن از جمله قابليت اندازه گيري فواصل افقي و يا ارتفاع عمودي نقاط مختلف يک وسيله اساسي به شمار مي‌روند.

منحني‌هاي ميزان

منحني‌هاي ميزان خطوط فرضي هستند که تمام نقاط واقع در آنها داراي ارتفاع يکسان نسبت به سطح دريا و يا يک مبدا مشخص هستند. منحني‌هاي ميزان علاوه بر مشخص نمودن وضعيت پستي و بلندي ناحيه ارتفاع و شيب واقعي محل را نيز مشخص مي‌نمايند.
فواصل منحني‌هاي ميزان بيانگر مسافت عمودي بين دو منحني هستند. اين فاصله معمولا براي تمام منحني‌هاي متوالي ثابت نگهداشته مي‌شود. مگر در مواقعي که ارتفاع منطقه معيني مانند قله و غيره را نشان دهند.

نخستين مجموعه? چندبرگ نقشه? توپوگرافي از سرتاسر يک کشور «Carte géométrique de la France» فرانسه بود که در سال 1789 کامل شد. نقشه‌هاي توپوگرافي توسط ارتش و با هدف سهولت طرح‌ريزي براي جنگ و نيز تعيين محل‌هاي دفاعي ايجاد شد. بنابراين اطلاعات پيرامون ارتفاع، از اهميت به سزايي برخوردار بوده‌است. پس از آن نقشه‌هاي توپوگرافي به يکي از منابع پايه? ملي کشورهاي پيشرفته در طراحي زيرساخت‌ها و بهره‌برداي از منابع تبديل شد. در آمريکا در سال 1879 نقشه? توپوگرافي سرتاسر آمريکا تهيه شد که تا امروز نيز باقي مانده‌است.

ادامه مطلب را بخوانید

ادامه نوشته

روشهای تعيين شمال

رو شهای تعيين شمال (بدون وسيله)انواع شمال:1- شمال جغرافیایی يا شمال حقيقی كه امتداد قسمتی از نصف النهار است كه از قطب شمال مي گذرد.
2- شمال مغناطيسی كه هميشه امتداد عقربه مغناطيسی قطب نما در حالت آزاد رو به آن قرار دارد.
3- شمال شبكه كه امتداد محور y ها در روی نقشه استاندارد می باشد.
پیدا كردن شمال به طرف زير امكان پذير می باشد:
1- شاخص آفتابی:
خورشيد همیشه بامداد از شرق طلوع می كند ظهر در جنوب است و شامگاهان در مغرب غروب می كند. بنابراين با دانستن هريک از جهات شمال را می شود پیدا كرد يعنی موقع طلوع آفتاب اگر طوری بايستیم كه دست راست ما به طرف خورشيد باشد و دست چپ باختر و روبروی ما شمال و پشت سر ما جنوب خواهد بود.

2- عقربه های ساعت:الف) در منطقه معتدل شمالی: در كشور ایران كه در اين منطقه واقع شده بطریق زير عمل می كنيم:
ابتدا ساعت خود را روی وقت صحیح تنظيم كرده و بطور افقی نوک عقربه ساعت نما را به طرف آفتاب قرار می دهیم بطوريكه عقربه سايه خود را بپوشاند در این حالت نيمساز زاويه بین عقربه ساعت شمار و عدد 12 ساعت سمت جنوب را نشان می دهد.

ب) در منطقه معتدل جنوبی: ابتدا ساعت را روی وقت دقيق تنظيم كرده و بطور افقی عدد 12 را در مقابل خورشيد قرار می دهيم نيمساز زاويه بين عدد 12 و عقربه ساعت شمار امتداد شمال را نشان می دهد.
3- خز ه درختان و تنه بريده درختان:
قسمتی از درخت كه خشک می باشد محلی است كه خورشيد به آن تابيده است يعنی قسمت جنوب و قسمت ديگر كه مرطوب است و خزه بسته است منطقه ای است كه خورشيد به آن تابيده است بنابراين خزه نشان دهنده شمال خواهد بود.
همچنين در برش عرضی درختان قسمتی كه خطوط دايره ها بيشتر باشد، جنوب و قسمتی كه اين دايره ها تراكم بیشتری داشته باشند و سمت شمال را نشان می دهد.

4- مسجد و قبرستان مسلمین:
با توجه به اینکه در مساجد مسلمین محراب به طرف قبله می باشد با توجه به انحراف قبله از جنوب می توان جهات اصلی را شناسایی نمود. همچنین با توجه به اینکه میت به شانه راست رو به قبله دفن می گردد. در قبرستان مسلمین می توان جهت را شناسایی نمود.

5- تپه ماهورهادر تپه ماهورها سمتی از تپه ها که دارای برف بوده و مرطوب است منطقه ای است که در مقابل تابش آفتاب قرار نمی گیرد، شمال محسوب می شود و قسمتی که خشک می باشد و خورشید به آن تابیده است جنوب می باشد.
6- اشکال ماه:در مدت 30 روز، ماه از هلال شروع می شود و تا روز 13 و 14 و 15 به دایره کامل (بدر) می رسد و دوباره بصورت هلال می گردد و ناپدید می شود. با توجه به تغییر شکل ماهن، به ترتیب بالا می توان جهت ها را پیدا کرد. در نیمه اول که ماه در هلال شروع و به بدر ختم می شود، ماه بطور متوسط از غروب تا نیمه شب در آسمان قاب رؤیت است و برآمدگی هلال به طرف غرب و قسمت داخلی قوس آن به طرف شرق است. با ادامه دادن فرضی امتداد ماه تا افق، جهات مذکور به دست می آید.
در نیمه دوم که ماه از حالت بدر کامل به هلال می رسد، برآمدگی هلال ماه به طرف شرق و قسمت داخلی آن به طرف غرب قرار می گیرد و از نیمه شب الی صبح در آسمان قابل رؤیت است. بنابراین اگر در نیمه اول ماه باشیم برآمدگی ماه به سمت مغرب است و اگر در نیمه دوم ماه باشیم (از روز 16 به بعد) برآمدگی ماه به سمت مشرق است.
نکته: چنانچه نمی دانیم در نیمه اول هستیم یا نیمه دوم دو طرف ماه را از بالا به پایین وصل می کنیم چنانچه حرف P شد نیمه اول و اگر حرف q شد نیمه دوم است.

7- ستارگان:
با توجه به اینکه ستاره قطبی (Polaris) جهت شمال را نشان می دهد، به وسیله این ستاره می توان سایر جهات را نیز پیدا نمود.
ستاره قطبی ستاره ای نسبتاً نورانی بوده و اطراف آن تا شعاع زیادی ستاره ای دیده نمی شود و دقیقاً در امتداد محور زمین قرار دارد.
برخی از روشهای پیدا کردن ستاره قطبی در ادامه آمده است:
الف- مجموعه ستاره دب اکبر "خرس بزرگ":
دب  اکبر به مجموعه 7 ستاره که به شکل آبگردان می باشد که اگر آبخور آن را به اندازه 5 برابر امتداد دهیم به ستاره قطبی خواهیم رسید.
ب- مجموعه ستاره ذات الکرسی به شکل W می باشند. اگر ستاره وسط را امتداد دهیم به ستاره قطبی می رسیم.
از آنجا که دب اکبر و ذات الکرسی مقابل یکدیگر می باشند، یکی از این دو صور فلکی حتماً قابل رؤیت خواهند بود.

8- صورت فلكى خوشه پروين:
دسته اى ستاره در حدود پانزده عدد در يک جا به شكل خوشه انگور ديده مى شود كه به آن خوشه پروین مى گويند. اين ستارگان مانند خورشيد از شرق به طرف غرب در حركت ديده مى شوند، ولى در همه حال همه وقت، دم آن به طرف مشرق است.
9- ساير روشها: )منبع (http://iranmilitary.com
روش ديگر از روى شناسایى پرنده هاى مهاجر است. در دشت هاى مركزی ایران به طور معمول در بهار اگر پرنده ها از جنوب به شمال و در پاييز از شمال به جنوب پرواز مى كنند.
مورچه هاى بزرگ بيابان معروف به مورچه خاكى يا خر مورچه يا مورچه گاز گير (در لحجه هاى مختلف) مى توانند بسيار مفيد باشند. با تعقيب كردن يكى از آن ها تا لانه شان بروید و ورودى آن را پیدا كنيد. لانه اين مورچه ها سوراخ شان اكثراً رو به شمال است. يعنى متمايل به شمال است. علت آن هم نتابيدن مستقيم نور آفتاب به داخل لانه شان است.
همچنين جهت خاكريز لانه مورچه ها رو به جنوب مى باشد.
اگر سوسک مصرى ديديد كه گلوله ای از پهن خشک را مى غلتاند و با خود مى برد اگر دو سوسک بودند بدانيد كه (در ايران) به سمت غرب مى روند اما اگر يک سوسک بود ممكن است به هر جهتى برود.
روش ديگر از روى لانه مورچه های سرخ است. اگر لانه اى از مورچه های سرخ پيدا كرديد به جهت سوراخ آن اعتماد نكنید بلکه لانه را بدون تخریب قسمت هاى زيرين بكنيد. اگر توانستيد حفره اى را كه لاروهاى مورچه قرمز در آن نگهدارى مى شوند پيدا كنيد به فاصله 50 سانت اطراف آن را كنده و سعى كنيد دومين محل نگهدارى لاروها را پيدا كنيد. اگر هر دو محل متعلق به 1 لانه باشند محل اين 2 قسمت نگهداری لارو ها در امتداد شمال جنوب است. يعنى اگر خطى را بين 2 محل نگهدارى رسم كنيد آن خط امتداد شمال جنوب را نشان مى دهد.
روش بعدى چشيدن خاک است- اگر توانستيد مسيرى باقى مانده از يک جريان قديمى آب مانند نهر يا جوى خشک شده اى را در روى يک شيب پيدا كنيد (در بيابان) اگر خاک پايين شيب آن شورتر از خاک بالاى شیب بود بدانيد كه شيب به ست جنوب است. اما اگر شورتر نبود دلیل بر به سمت شمال بودن شيب نيست.
در شب يک مار صحرایی را دنبال كنيد. اگر اثر مانده بر شن ناشى از حركت آن كه مانند زیگزاگ است نامتقارن بوده و شيب زيگزاگ هاي یک طرف (راست) از زيگزاگ هاى چپ بیشتر بود بدانيد مار به سمت شرق (طلوع آفتاب بعدى) حركت مى كرده است. اما اگر زیگزاگ حرکت آن منظم بود مى تواند به هر جهتی باشد.
جامعه نقشه برداران خراسان www. isskh.ir

مقیاس نقشه

همانطور که می دانید نقشه هایی مفید است که دارای مقیاس باشد. زیرا در این نقشه ها امکان محاسبه های فاصله های واقعی بر روی زمین و اندازه گیری از روی نقشه وجود خواهد داشت. بنابراین در هر نقشه باید مقیاس آن به طور واضح مشخص گردد.

مقیاس نقشه را می توان به سه صورت نشان داد:

1 - مقیاس توضیحی (جمله ای): که در یک عبارت به صورت جمله بیان می شود. مثل عبارت "یک سانتیمتر برابر یک کیلومتر است".

2 - مقیاس خطی

3 - مقیاس کسری

به علت کاربرد بیشتر مقیاس کسری در کتب درسی با مثال هایی به توضیح بیشتر این مقیاس می پردازیم:

این روش از طریق بیان کردن ارتباط بین مقیاس نقشه و مقدار واقعی آن در روی زمین صورت می گیرد. این ارتباط به صورت یک کسر نشان داده می شود. اگر چه این مقیاس به نام مقیاس کسری معروف شده اما معمولاً به شکل یک نسبت نوشته می شود. مثلاً نمایش کسری 100000: 1 به صورت نوشت. اگر طول و عرض نقشه در عدد 100000 ضرب شود اندازه های واقعی آن به دست می آید. در این نقشه، یک سانتیمتر از نقشه برابر 100000 سانتیمتر بر روی زمین یا 1000 متر یا یک کیلومتر است.

مثال 1:

اگر 4 سانتیمتر از نقشه ای، 400 متر در روی زمین را نشان دهد، نمایش کسری آن چقدر است؟

4  سانتیمتر، 400 متر را روی زمین نمایش می دهد (واحدهای اندازه گیری باید همجنس شود. یعنی تغییر متر به سانتیمتر لازم است).

بنابراین 4 سانتیمتر، 4000 سانتیمتر را نشان می دهد. و یک سانتی متر 1000 سانتیمتر را نشان می دهد، پس نمایش کسری برابر 1000: 1 خواهد بود.

مثال 2:

اگر 50 سانتیمتر بر روی نقشه 10 کیلومتر بر روی زمین را نشان دهد، نمایش کسری آن چقدر خواهد بود؟

 50 سانتیمتر 10 کیلومتر را نشان می دهد ( واحد ها باید یکی شود ).

50 سانتیمتر نقشه 1000000 سانتیمتر را روی زمین نمایش می دهد. یک سانتیمتر نقشه، 20000 سانتیمتر روی زمین را نشان می دهد.

پس نمایش کسری برابر 20000: 1 خواهد بود.

مثال 3:

اگر مقیاس نقشه ای 1:50000 باشد، یک فاصله 2 سانتیمتری روی نقشه، در روی زمین چند متر خواهد بود؟

در این مثال مقیاس نقشه داده شده و فاصله روی نقشه نیز آورده شده، پس باید فاصله حقیقی یا روی زمین را به دست آوریم.

یک سانتیمتر روی نقشه برابر است با 50000 سانتیمتر روی زمین، پس 2 سانتیمتر روی نقشه چقدر روی زمین است؟ از طریق تناسب جواب به دست آمده می شود یعنی 2 در 50000 ضرب می شود

100000 سانتیمتر یا 1000 متر یا 1 کیلومتر است.

مثال 4:

در نقشه ای با مقیاس 1:25000، چند سانتیمتر از نقشه معادل یک کیلومتر بر روی زمین خواهد بود؟

در این مثال 1 سانتیمتر در روی نقشه برابر با 25000 سانتیمتر بروی زمین است پس 1 کیلومتر روی زمین چند سانتیمتر روی نقشه است؟ باید واحدها همجنس شود یعنی کیلومتر به سانتیمتر تبدیل شود که یک کیلومتر برابر با 1000 متر و 100000 سانتیمتر است (برای این کار 1 کیلومتر را در  1000 ضرب می کنیم که متر به دست می آید و سپس در 100 ضرب می کنیم که به سانتیمتر به دست می آید). 100000 سانتیمتر را بر 25000 تقسیم می کنیم جواب به دست آمده برابر است با 4 سانتیمتر.

محمود معافی - سایت بیابان های ایران

مقیاس در نقشه

مقیاس در نقشه عبارت است از نسبت طول اندازه گیری شده روی نقشه به طول افقی مشابه روی زمین یا به عبارت دیگر مقیاس عبارت است از نسبت طول ab روی نقشه به طول AB افقی روی زمین

رای ثبت در نقشه کشی مکانیک و ثبت قطعات کوچک معمولا نقشه به اندازه واقعی یا ۱:۱ ترسیم می‌شود، و در صنعت الکترونیک نقشه معمولا بزرگتر از اندازه واقعی ترسیم می‌شود(مثلا ۱۰ برابر بزرگتر) که در این صورت مقیاس نقشه ۱۰:۱ خواهد بود.در نقشه‌های ساختمانی اکثرامقیاس نقشه عددی است کسری که صورت آن یک و مخرج آنعددی صحیح است که نقشه به نسبت آن کوچک شده‌است.

• مقیاس ساده:

که به صورت کلی آن می‌باشد و در کشورهایی که دارای سیستم متریک هستند مورد استفاده است و معین کننده این است که 1mm روی نقشه مساوی N متر روی زمین می‌باشد.مثلاً یعنی 1mm روی نقشه مطابق 25 متر روی زمین است.

• مقیاس مرکب:

در کشورهایی که سیستم غیر متریک دارند مانند آمریکا و انگلیس از این مقیاس استفاده می‌کنند مثلاً یعنی 2 اینچ روی نقشه مطابق 5 مایل روی زمین می‌باشد.

• مقیاس خطی:

عبارت است از خطی که به تقسیمات مساوی افراز شده و هر قسمت آن طول معینی از نقشه را در روی نقشه نشان می‌دهد.از مزایای مقیاس خطی این است که اگر نقشه در اثر عوامل جوی تغییر بعد داد مقیاس خطی هم تغییر بعد می‌دهد واندازه گیری با این مقیاس روی نقشه با مقدار افقی آن در زمین مطابقت می نماید.

• قشه‌های خیلی بزرگ مقیاس که مقیاس آنها و است و معمولاً آنها را پلان می‌گویند.
• نقشه‌های بزرگ مقیاس که مقیاس آنها و است که نقشه‌های مهندسی و اجرایی را شامل می‌شود.
• نقشه‌های متوسط مقیاس که مقیاس آنها بین و است.
• نقشه‌های کوچک مقیاس که مقیاس آنها از به بالا می‌باشد که معمولاً به آنها اطلس یا نقشه جغرافیایی می‌گویند.

• در نرم‌افزارهای کامپیوتری مانند اتوکد ، در بخش پرینت (پلات) میتوان مقیاس را تعریف کرد.
• زوایا هیچگاه به مقیاس کوچک یا بزرگ رسم نمی‌شوند.
• مقایس نقشه هادر جدول مشخصات، ویا زیر همان نقشه نوشته می‌شود.
• برای تعیین مقیاس یک نقشه باید طولهای مختلف نقشه رااندازه گرفت، و بر اندازه نوشته شده تقسیم کرد.
• مقیاس واحد ندارد.

 

منبع :http://herfe87.blogfa.com

 

پی سازی

پی سازی

پی کنی :پی کنی در ساختمان به دو منظور صورت می گیرد :
01دسترسی به زمین سخت و مقاوم ، زیرا بارهای ساختمان نهایتا به زمین منتقل می شود در نتیجه زمین زیر پی باید مطمئن باشد و نشست نکند .
02برای محافظت پی ساختمان و جلوگیری از اثرات جوی مانند یخ زدگی و نیروهای جانبی پس از پیاده کردن نقشه روی زمین ، شروع به پی کنی می کنیم .
پی کنی در زمینهایی که از نظر جنس و مقاومت زمین و نیز وجود آبهای سطحی و عمقی با هم تفاوت دارند ، فرق می کند .
ابعاد پی کنی به ابعاد و عمق پی کنی به ارتفاع پی و شرایط اقلیمی بستگی دارد . یعنی در مناطقی که در زمستان آب و هوای خیلی سرد دارند و یا بارندگی زیاد می شود و خطر یخ زدگی برای پی وجود دارد ، عمق پی را بیشتر از مناطق معتدل و گرمسیر در نظر می گیرند و به هر حال در هر نوع آب و هوایی عمق پی کنی نباید کمتر از 50 سانتیمتر باشد . 

 به ادامه مطلب بروید

ادامه نوشته

روشهای گودبرداری و پی کنی

مقدمه

 گودبرداری در زمینهای مختلف به میزان مقاومت، دانه بندی و مقدار رطوبت زمین و هم چنین عمق گودبرداری بستگی دارد. یه پاره ای از روشهای گودبرداری در زمین های مختلف در زیر اشاره می شود.

الف) گودبرداری در زمینهای خوب و خشک

مقصود از زمینهای خوب در اینجا زمینهائی هستند که ذرات و دانه های متشکله کاملاً بهم چسبیده و محکم شده باشند. گودبرداری و پی کنی در این زمینها نسبتاً راحت و گاهی حتی بدون نیاز به نگاهداری دیواره های محل گودبرداری می توان تا عمق نسبتاً زیادی زمین را حفر کرده و گودبرداری کرد.

عمق پی در این زمینها معمولاً بین 80 تا 120 سانتیمتر در نظر می گیرند. باید توجه داشت که برای جلوگیری از خطر یخ زدن، و یا عوامل دیگری نظیر آبرفتگی سطحی در زمینهای کاملاً مقاوم و محکم نیز لازم است که پی های خارجی را حداقل به اندازۀ 80 سانتیمتر و پی های داخلی را حداقل 50 سانتیمتر داخل زمین قرار داد.

ابعاد گودبرداری و پی کنی را باید باندازۀ کافی بزرگتر از ابعاد واقعی تعیین شده روی نقشه در نظر گرفت، تا امکان اجرای عملیات بعدی نظیر قالب بندی و یا دیواره چینی و عایق کاری به راحتی وجود داشته باشد. مثلاً در مورد پی های بتنی محل پی را 15 تا 25 سانتیمتر از هر طرف بزرگتر حفر می کنند،تا امکان قالب بندی و باز کردن قالبها پس از بتن ریزی میسر باشد. 

به ادامه مطلب بروید 

ادامه نوشته

آماده سازی بستر، شفته ریزی و بتن مگر

پس از انجام خاکبرداری باید بستر خاک را برای اجرای پی آماده کنیم. برای این کار از بتن با سیمان کم ( 100 تا 150 کیلوگرم سیمان در هر متر مکعب بتن) که به بتن مِگر موسوم است استفاده می شود. به این ترتیب که روی خاک حداقل 10 سانتی متر بتن با سیمان کم می ریزیند و سپس روی آن را با ماله صاف می کنند تا برای بتن ریزی پی­ها آماده شود.          

            همچنین در صورتی که پس از خاکبرداری و رسیدن به خاک مناسب، لازم بود تا برای رسیدن به تراز کف پی ها از مصالح پر کننده استفاده نماییم و یا پیمانکار اشتباها بیش از حد لازم خاکبرداری نماید و فضای خالی بوجود اید برای پر کردن فضای خالی باید از بتن یا مصالح مناسب دیگر طبق نظر دستگاه نظارت و با هزینه پیمانکار استفاده نماید.

            البته در شهر بم، برای رسیدن به عمق مورد نظر جهت اجرای بتن مگر و آغاز قالب بندی برای فونداسیون از شفته آهک استفاده میشود. استفاده از شفته آهک توصیه نمی شود اما با توجه به اینکه قیمت تمام شده آن پایین تر و بیشتر در دسترس می باشد لذا لازم است نکات زیر حتما رعایت شود تا در به دست آمدن کیفیت بهتر ما را یاری کند.

شفته ریزی:

            شفته آهكی كه با دوغاب ساخته و خوب عمل‌آوری شده باشد، دارای مقاومت 7 روزه معادل 5 كیلوگرم بر سانتیمتر مربع و تاب 28 روزه حدوداً 10 كیلوگرم بر سانتیمتر مربع خواهد بود كه این مقاومت برای بستر پی ساختمان یا راه كاملاً مناسب می‌باشد.

1- آهک مصرفی میبایست حتما برای استفاده در شفته قبلا بصورت کامل شکفته شده باشد و پس از سرند شدن برای تهیه شفته مورد استفاده قرار بگیرد.

شکل: آهک شکفته و سرند شده و آهک نشکفته را مشاهده می کنید.

 

 

 

 

2- آهک باید حتما به صورت دوغاب با خاک درشت دانه مخلوط گردد .

3- بهتر است که مخلوط شفته آهک در کنار فونداسیون ساخته شود تا براحتی بتوان آن را به داخل محل خاک برداری منتقل کرد. در شکل های بعدی اجرای صحیح و اجرای نادرست را مشاهده میکنید.

 

 

شکل: روش صحیح شفته ریزی

 

شکل : روش نادرست شفته ریزی

 

4- دقت شود که بتن مگر حتما پس از عمل آوری کامل شفته آهک و رسیدن آن به گیرش اولیه بر روی آن اجرا شود تا آب بتن توسط شفته جذب نشده و موجب پوکی بتن مگر نگردد .

5- توجه شود که بر روی شفته اجرا شده تا زمانی که شفته به مقاومت 5/1 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع نرسیده است بارگذاری صورت نگیرد ( شفته آهکی زمانی به مقاومت 5/1 کیلوگرم بر متر مربع رسیده است که اثر کفش شما پس از راه رفتن بر روی آن باقی نماند.( برای حصول این منظور بازدید مهندس ناظر از شفته ریزی قبل از اجرای بتن مگر الزامی است .

شکل: شفته آهکی که هنوز قابل بارگذاری نیست. رد پا هنوز روی آن باقی می ماند.

 

6- باید توجه نمود که هر چه میزان رس در خاک مصرفی برای شفته بیشتر باشد میزان آهک مصرفی نیز باید بالاتر رود. 

 

بتن مگر

            بتن مگر یا به تعریفی بتن رگلاژ کف قالبندی فونداسیون در حقیقت یک بتن با مقدار سیمان کم (100 تا 150 کیلوگرم سیمان بر مترمکعب) است که جهت آماده سازی بستر خاکبرداری شده برای آرماتوربندی و صفحه گذاری اجرا میگردد توجه به نکات ذیل جهت اجرای بتن مگر الزامی است :

1- قبل از اجرای بتن مگر حتما خاک بستر را مرطوب نمایید تا آب بتن جذب خاک نگردد و کیفیت آن پایین نیاید .

2- در صورتی که بتن مگر را بر روی شفته آهک اجرا میکنید حتما توجه داشته باشید که شفته به مقاومت 5/1 کیلوگرم بر متر مربع رسیده باشد . ( شفته آهکی زمانی به مقاومت 5/1 کیلوگرم بر متر مربع رسیده است که اثر کفش شما پس از راه رفتن بر روی آن باقی نماند 

3- شفته آهک میبایست قبل از اجرای بتن مگر مرطوب شده باشد تا آب بتن را جذب نکند. توجه داشته باشید زمانی که آهک هنوز جذب آب داشته باشد موجب پوکی بتن مگر میشود.

4- بتن مگر جهت پاکسازی کف و اجرای دقیقتر فاصله گذاری آرماتوربندی از کف انجام میگردد بنابراین به تمییز و یکنواخت بودن سطح آن دقت کنید تا آرماتوربندی بهتری داشته باشید.

 

 

 

شکل: یک نمونه بتن مگر ریخته شده را مشاهده می کنید. همانطور که می بینید سطح بتن کاملا صاف و یکنواخت بوده و اگر قبل از بتن ریزی پی جارو شود (خاک و آشغال ها جمع­آوری شوند.) یک بستر بسیار مناسب می باشد.

 

5- معمولا بتن مگر توسط دستگاههای مخلوط کن ( بتونیر ) کوچک ساخته میشود دقت نمایید که حداقل دو (2) دقیقه پس از اضافه کردن آب، بتن درون دستگاه به خوبی مخلوط شود و سپس مورد استفاده قرار بگیرد.

6- بعد از ریختن بتن مگر با توجه به دمای هوا حدود 10 ساعت سطح آن را مرطوب نگه دارید(با پاشیدن آب) و بعد از گذشت یک (1) روز می توانید عملیات بعدی را شروع کنید و روی بتن مگر راه بروید.